۳۲ چهره‌ی سرشناس کره‌ای با امضای توماری، به ممنوعیت فعالیت گروه نیو جینز اعتراض کردن

ک. انسانی
6 دقیقه مطالعه

در ادامه‌ی نبرد حقوقی میون گروه NJZ (نیو جینز) و شرکت مدیریتی اونها، «ADOR»، روند قضایی تاکنون به ضرر اعضای گروه پیش رفته؛ چرا که همه‌ی اونها تا زمان صدور حکم نهایی درباره اعتبار قراردادشون با شرکت، از هرگونه فعالیت هنری منع شدن. در همین میون، ۳۲ روشنفکر و فعال اجتماعی از طیف‌های مختلف سیاسی با امضای توماری خطاب به دادگاه و دولت کره، نسبت به این ممنوعیت اعتراض کردن.

در میون امضاکنندگان نام‌های برجسته‌ای به چشم می‌خوره، از جمله «سون هه وون» نماینده مجلس ملی، «سونگ کی سون» استاد دانشگاه کاتولیک، «چو ده وون» عضو پیشین شورای عالی حزب اصلاح‌طلب جدید، «کیم دو هیون» سفیر سابق کره در ویتنام، و «بیون هی جه» مدیرعامل «مدیاواچ».

در بیانیه‌ای که در ۳۰ مهر ماه (به وقت کره) منتشر شد، این روشنفکران اعلام کردن که ممنوعیت اعمال‌شده بر «نیوجینز / NJZ» برای شرکت در هرگونه فعالیت هنری نگران‌کننده‌ست و این مسئله ضعف استقلال هنرمندان در صنعت سرگرمی کره جنوبی رو نسبت به ایالات متحده آشکار می‌کنه.

برخلاف ایالات متحده، که کشوری پیشرفته در صنعت سرگرمیه، کره جنوبی فاقد سیستم «نهاد عمومی» برای محافظت از منافع قانونی هنرمندانه. علاوه بر این، قرارداد استاندارد وزارت فرهنگ، ورزش و گردشگری هم مشکل‌سازه، چرا که معیشت کامل هنرمند رو تا هفت سال به یک شرکت گره می‌زنه و تمام تعهدات رو صرفاً بر دوش اون می‌گذاره.

تومار

در این بیانیه همچنین به این نکته اشاره شد که «بنگ شی‌هیوک»، رئیس شرکت «HYBE»، در مهر ماه ۱۴۰۰ با سرمایه ۱۶ میلیارد وونی (حدود ۱۱ میلیون و ۱۰۰ هزار دلار) شرکت «ADOR» رو تأسیس کرد و «هایب» بعداز آغاز به کار «نیوجینز» در مرداد ماه ۱۴۰۱، نزدیک به چهار برابر این مبلغ رو به‌صورت سود عملیاتی به‌دست آورده. بیانیه تأکید می‌کنه که اگه هنرمندان کره‌ای مثل همتایان آمریکایی خودشون از حقوق مشابهی برخوردار بودن، مسیر حرفه‌ای اونها می‌تونست سرنوشت متفاوتی پیدا کنه.

در کشوری مانند ایالات متحده، که نهادهای معتبر مسئول نظارت بر قراردادهای هنری هستن، هنرمندان می‌تونستن با استفاده از بند «خروج آزاد» یا بازنگری در قرارداد، وضعیت خودشون رو به‌عنوان آزادکار حفظ کنن.

تومار

در بخش دیگه‌ای از این بیانیه مشترک اومده که «کیم سونگ‌سو» تحلیلگر سیاسی و «بیون هی‌جه» مدیرعامل «مدیاواچ»، اخیرا تومار دیگه‌ای به دادگاه ناحیه مرکزی سئول، که در حال بررسی اختلاف قراردادی بین «نیوجینز» و «ADOR» هستش، ارائه دادن. در اون طومار از دادگاه خواسته شده بود تا با الگوبرداری از پرونده بازیکن بیسبال «لیم سون دونگ» در سال ۱۳۷۵شمسی که به‌عنوان راه‌حلی متعادل ظرف ۲ سال حکم به انتقالش داده شد، تصمیمی منصفانه و مبتنی بر تعادل اتخاذ کنه. امضاکنندگان از دادگاه خواستن با دقت تومار رو بررسی کرده و حکمی عادلانه و مترقی صادر کنه.

بیانیه همچنین از دولت خواست تا در سطح ملی وارد عمل بشه و مانع از آسیب‌های مشابه به هنرمندان کره‌ای از طریق احکام قضایی مشابه باشه.

از دولت می‌خوایم در سطح ملی با ایجاد اجماع و میانجی‌گری اجتماعی گسترده، از تداوم وضعیتی که فعالیت‌های مورد علاقه‌ی اعضای گروه صرفا به‌دلیل یک حکم قضایی مبتنی بر قرارداد اشتباه ممنوع می‌شه، جلوگیری کنه… امیدواریم دولت به‌طور جدی با ایجاد سیستم «آژانس‌های تأییدشده» به سبک آمریکایی ازش به‌عنوان راه‌حلی بنیادین برای اختلافات مکرر میون هنرمندان و شرکت‌های مدیریت استفاده کنه، مشکلی که ظاهراً فقط در کره جنوبی رخ می‌ده.

تومار

این بیانیه برای «وو سانگ‌هو» دبیر ارشد امور سیاسی دفتر ریاست جمهوری، «لی دونگ‌یون» دبیر فرهنگ و ورزش، «چوی هوی‌یونگ» وزیر فرهنگ، ورزش و گردشگری، و شعبه ۴۱ مدنی دادگاه ناحیه مرکزی سئول، که مسئول رسیدگی به این پرونده‌ست، ارسال شده.

حکم نهایی درباره‌ی قرارداد «نیوجینز» با «ADOR» قراره در تاریخ ۸ آبان ماه صادر بشه.

منابع خبر

به نقل از: «مدیا واچ»

سردبیران این خبر را ارزیابی کرده‌اند:

(۵ ستاره)
این ارزیابی چه می گوید؟(کلیک کنید)

ارزیابی سردبیران اِی‌کیا، دیدگاه ما نسبت به کیفیت و اعتبار محتوا را منعکس می کند. ارزیابی در صورتی که با امتیاز پایین مواجه گردد، به هیچ وجه دستاویز سانسور یا ممانعت از انتشار خبر نمیشود. همچنین امتیاز پایین به معنی بی اعتباری یک خبر نیست و باید به دسته‌بندی ای که خبر در آن قرار دارد نگاه کرد(هرچند شایعه بودن یک خبر نیز نمیتواند دلیلی قطعی بر بی اعتباری کامل آن خبر باشد). ما خود را متعهد به اصل اطلاع‌رسانی آزاد می دانیم و همه‌ی اخبار را برای دسترسی کامل کاربران منتشر می کنیم، چون می دانیم که شما حق دارید همه‌ی اخبار را ببینید و خودتان قضاوت کنید.

معیار ارزیابی ها چه هستند؟

  • الف) چقدر ارزش خواندن دارد
  • ب) چقدر برای جامعه هدف جذاب است
  • پ) چقدر معتبر و قابل اعتماد است
  • ت) چقدر جدید و به‌روز است
  • ث) چقدر با نیازها و علایق مخاطب ارتباط مستقیم دارد
  • ج) چقدر آسان و روان منتقل شده است
  • چ) چقدر منحصر‌به‌فرد یا متمایز است
  • ح) چقدر امکان تعامل و تأثیرگذاری دارد

درباره‌ی گردآورنده:

متولد تهران و بزرگ‌شده‌ی شهرستان فومن، از دوران دبیرستان با موسیقی کی‌پاپ و سریال‌های کره‌ای آشنا شد. شروع علاقه‌اش با BTS بود، اما خیلی زود به گروه‌هایی مثل SEVENTEEN، Red Velvet و Stray Kids هم دل بست. در دنیای کی‌دراما، بازیگرانی مثل «پارک سو جون» و «کیم جی وون» الهام‌بخشش شدن. امروز تلاش می‌کنه ترکیبی از عشق به موسیقی و سینمای کره رو در قالب گزارش‌های جذاب برای خوانندگان «اِی‌کیا» بازتاب بده.

برچسب ها:
این مقاله را به اشتراک بگذارید
متولد تهران و بزرگ‌شده‌ی شهرستان فومن، از دوران دبیرستان با موسیقی کی‌پاپ و سریال‌های کره‌ای آشنا شد. شروع علاقه‌اش با BTS بود، اما خیلی زود به گروه‌هایی مثل SEVENTEEN، Red Velvet و Stray Kids هم دل بست. در دنیای کی‌دراما، بازیگرانی مثل «پارک سو جون» و «کیم جی وون» الهام‌بخشش شدن. امروز تلاش می‌کنه ترکیبی از عشق به موسیقی و سینمای کره رو در قالب گزارش‌های جذاب برای خوانندگان «اِی‌کیا» بازتاب بده.
بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید